
“Falan Filan”ı çok ağır bir ayrılık dönemi geçirirken yazmaya başladım. Arkadaşlarıma sevgilimi kötüleyeceğime, ona mektuplar yazıp evin içinde takılıyordum. Bu mektupları tabii ki göndermedim! Bir süre geçtikten sonra okuduğum şeyler bana komik gelmeye başladı. Ben de bunun üzerine bu tarz bir kitap yazmaya karar vererek birkaç mektubu deforme ettim. Ürettiklerim hoşuma gidince kafamdan karakterler yaratıp romanımı yazdım. “Falan Filan” bana, özel bir şey yaptığında onun karşılığını fazlasıyla aldığımı gösterdiği için bu sefer oturup “Hayvan”ı yazdım.
İlk kitabınız da cinsellik üzerinden yola çıkıyordu ve yazma gerekçeniz olan formülü siz ikinci kitabınızla birlikte net bir şekilde ifade ettiniz: “Hayat eşittir seks. Kadın eşittir zevk. İlişki eşittir esaret. Aşk eşittir yokluk.” Peki, bu denklem çözüldüğünde “hayat eşittir yokluk” gibi bir sonuca ulaşıyor olmak sizi korkutmuyor mu?
Umudunuzu kırmak gibi olmasın ama hayat eşittir bir nevi yokluk zaten! Kendinizi ne kadar paralarsanız paralayın, yaşadığınız hayat şimdikinden çok da farklı olmaz. Daha çok paranız ya da ününüz olsa da hayatın balansını yakalayamazsanız hiçbir zevk alamazsınız. Önemli olan huzuru yakalamakta ki bunun dış etkenlerle hiçbir etkisi yok, kendi içinizde olup bitiyor her şey. Huzur hayatınızda oldu mu aşkı yakalamışsınız, kaçırmışsınız, çok da umurunuzda olmuyor. İnsanoğlu çok nankör, sevgilisi olsa bir süre sonra sıkılıyor ya da parayı bulunca daha fazlasını istiyor. En tepedekinden en aşağıdakine kadar bir sürü kişi için hayat eşittir yokluk maalesef.

Üçüncü cinsten kastınız eşcinsellik ise korkmakla uzak durulmuyor bu işlerden. Birçok erkek toplumsal baskılardan dolayı eşcinselliğini yaşayamadığı için karşı tarafın da mutsuz olduğu evlilikler yapıyor. Bazen cesaretini toplayıp karısından gizli ilişkiler yaşamaya kalksa da tamamen evini bırakamıyor. Bu evliliklerin tarafları da, bu ailenin çocukları da mutsuz oluyor sonuçta. Zorla evlendirilen eşcinsel kadınlar da hayatları boyunca hep eksik bir yaşam sürüyor ki bu durumda da sağlıklı bireyden, çocuktan ve aileden söz etmek mümkün değil. Zaten bu durumlar korkuyla yönetilebilecek, şekillendirilebilecek konular değil. Kendini tanıma, algılama ve kabullenme gerektiren durumlar. Korkarak ya da kaçarak sadece konu içinden çıkılmaz ve acılı bir hale gelir. Zaten artık bu konularla ilgili net tanımlamalar da çok mantıklı değil. İnsana dair konularla ilgili bu kadar genel geçer konuşmak çok mümkün değil. Her kişide farklılaşan konular ki bu konuya da gereğinden fazla takılıyoruz. Özünde kişinin kendisini ya da en fazla ilişkideki iki kişiyi ilgilendiren bir konu…
Kendinizi hangisinde daha iyi hissettiniz? Kitap yazmak mı daha iyi geldi size, makale yazmak mı, yoksa DJ’lik mi?
Ben Tanrı’nın şanslı bir kuluyum ki hobilerimi profesyonel yaşama taşıyabildim. Bahsettiklerinizin hepsi beni rahatlatan şeyler. Geceleri eğlenmeyi seven insanlarla buluşup çaldığınız müziği paylaşmanın keyfi de sonsuz, yazdığınız kitabın çok satanlar listesinin tepesinde görmek de. Yazmak da çalmak da insanlarla iletişimimi sağlayan şeyler ve bir şekilde bunun sağlanıyor olması çok güzel. İnsanlarla birebir iletişimde olmak beni her zaman mutlu etmiştir.

