
Neden “Trajedi”?
Birey odaklı çalışmalar yapıyorum ve ortaya çıkan çalışmalarım genellikle pesimist oluyor. Duygularımızın başlangıcının mutsuzluk olduğuna inanıyorum. Doğuştan süregelen bir olgu bu…
Resimlerinizde kullandığınız kişilerin çıplak bedenleri üzerine projeksiyon ile görüntüler yansıtıyorsunuz. Neyi simgeliyor bu görüntüler?
Kendi hayatımdan ilham alarak hikâyeler kurguluyorum. Giriş, gelişme ve sonucu olan hikâyeler değil bunlar. Daha mistik, ucu açık hikâyeler. Kafamda oluşan o hikâyeyi, en güçlü şekilde görsel olarak nasıl hissettirebileceğimin üzerinde duruyorum. O ucu açıklığı, melankoliyi nasıl yansıtabilirim; onu kurguluyorum ve en uygun görselleri deneme, yanılma yöntemiyle buluyorum.
Resimlerinize ilk baktığımda “Taner Ceylan” dedim kendi kendime. Taner Ceylan’dan feyz alıyor musunuz?
Bu soruyla sıkça karşılaşıyorum. Taner Ceylan ile bağdaştırılmak çok güzel bir duygu. Türkiye’de hiperrealist akımın öncülerinden. Taner Ceylan daha çok beden üzerinde duruyor. Kendisiyle yolumun çok da kesişmediğini biliyorum aslında. Genç ve yeni olduğum için ilk bakışta benzetilse de zamanla öyle olmadığının anlaşılacağını düşünüyorum.

Prodüksiyon öncesi, hazırlık çalışmaları, fotoğraf, resmin kendisi ve rötuş sürecine kadar ortalama iki ay sürüyor.
Hiperrealist tarzınıza hep sağdık kalmayı mı planlıyorsunuz?
Öğrencilik yıllarımda beslendiğim kavramlar beni bu tarza yönlendirdi. Ne taraftan besleniyorsanız o tarafa doğru bir açlık doğuyor. Benim açlığım şu an bu yönde. Bunun giderek normalleştiğini hissediyorum. İleride farklı alanlara da yönelebilirim.
Nasıl bir ortamda çalışmayı tercih ediyorsunuz?
Sessiz, sakin ortamları seviyorum. Yaşadığım şehir Ourense 100.000 nüfusu olan ılıman iklimli bir şehir. Beni dinginleştiriyor, konsantre olmama yardımcı oluyor. İstanbul’da kendinizle kalabileceğiniz, güzel bir atölye bulmak pek kolay değil. Bu sebeple bu küçük şehirde yaşamayı tercih ediyorum.
Gelecek için hayalleriniz neler?
En büyük hayalim Madrid’de bir sergi açmak.
İstanbul ile Madrid’i sanat ortamı bakımından karşılaştıracak olsanız neler söylersiniz?
Genç nüfus ve sanatın şehrin içine nüfuz etmesi bakımından iki şehrin birbirine çok benzediğini söyleyebilirim. Tıpkı İstanbul’da olduğu gibi Madrid’de de sanata aç ve sanat için yaşayan birçok genç var. Devlet imkânları ve bilinç olarak bizden daha öndeler ama günlük hayatta aynı enerjiyi yakalayabiliyoruz. İspanya’dayken İstanbul’un en çok nelerini özlersiniz? Vapur ve Kadıköy…
• Onur Mansız’ın “Trajedi” adlı sergisi 28 Haziran tarihine kadar art ON İstanbul’da görülebilir.
Şair Nedim Cad. No: 4, Akaretler, Beşiktaş

