
Kay Rosen 30 yılı aşkın bir süredir dilin güvenilmez doğasına odaklanıyor. Dilin sergilediği mekanizmaları bir iletişim sistemi olarak araştırıyor ve sıradan kelimeler ve anlatım tarzları ile dilin özünü bozuyor. Bunu nasıl yaptığına tanık olduğumuz sergiye ve sanatçının tarzına dair merak edilenler ise Galeri Zilberman satış direktörü Vassilios Doupas’ın Rosen’a sorduğu soruların yanıtlarında hayat buluyor.
DİLİN EVRENSELLİĞİ
Çalışmalarında İngilizce’den ilham alan Rosen, bu bağlamda işlerinin dünyanın farklı yerlerinde yanlış yorumlanabileceği konusunda endişeli. Bu endişesini hafifleten ana unsur ise kelimeler ve deyimlerin araştırabilir olması… “Yorum, sübjektif bağlardan gelir ki bu da kompozisyon, grafik değerler ve renkler ile etkileşimdedir” diyerek konuya açıklık getiriyor Rosen.

GÜNLÜK, SIRADAN KELİMELER
Rosen çalışmalarında sıradan kelimeler kullanmayı tercih ediyor. Sergide karşımıza Instinct (İçgüdü), Raise (Yükselmek), Raze (Tahrip etmek) gibi kelimeler çıkıyor. Sanatçı bunların basit, sıradan, olağanüstü potansiyelleri olan kelimeler olduğunu söylüyor. Seçme noktasında ise kelimelerin kendisini seçtiğini ya da karşılıklı “kognitif (algısal) bir çekimin” var olduğunu dile getiriyor.
RAISE ve RAZE
Söyleşide sıra sergide yer alan yeni duvar resmine geliyor. Rosen’in resmin arkasındaki fikre ilişkin sorulan soruya verdiği cevap fazlasıyla açıklayıcı: “Benim için en önemli motivasyon dil. İlk önce Raise ve Raze kelimeleri arasındaki sıra dışı tesadüfle ilgileniyordum. Ses olarak aynı olsalar da birbirine zıt anlamlar taşıyorlar. Dil benim için oldukça fiziksel ve çoğu zaman temsil ettiği kavramın ya da olgunun yerine geçiyor. Raise ve Raze\’i linguistik açıdan akraba olarak gördüğümden birini ayakta, diğerini ise düzleştirilmiş olarak grafik bir perspektifte göstermek mantıklı geldi. Bunu yaparken geçmiş zaman Raze, şimdiki zaman Raise\’den iki buçuk kat daha fazla alan kaplıyor ki bu, tarih kavramının kapsadığı her ne varsa, kısa ve anlık “şimdi” ile ilişkisini tasdikliyor. Çalışmanın içindeki alan, zamanı ölçme yöntemi haline geliyor: Kısa ve Uzun Zaman.”

GRİNİN TONLARI VE İSTANBUL
Sergide dikkat çeken bir başka unsur ise çalışmalara gri bir renk tonunun hâkim olması. Rosen bunun biçimsellik dışında herhangi bir nedeni olup olmadığına dair sorulan bir soruya İstanbul’la ilişkilendirerek cevap veriyor. “Aslında çalışmalarımda daha fazla renk var ama seçkide iki ton arasında geçişler var. Sergi şekillendikçe bu motifi sahiplendim çünkü tonların arasındaki ince geçişte sekans, zaman, tarih ve mekân arasındaki ilişkileri gördüm. Bu New York ve Los Angeles gibi şehirlerde olmasa da İstanbul gibi yüzyılların ve kıtaların arasında duran bir şehirde çok daha uygun ve anlamlı geldi.” *Kay Rosen\’ın Vassilios Doupas ile sergisi üzerine yapılan söyleşisinin kısaltılmış halidir. Uzun versiyonu Galeri Zilberman’ın bu sergi için çıkarttığı katalogda bulunabilir. Sergi Galeri Zilberman’da 26 Temmuz’a kadar sürüyor.
İstiklal Cad. Mısır Apt. No: 163 Kat: 3 Daire: 10, Beyoğlu

