Biz oradayken Hale Tenger’in atölyesinin kapısını bir otomobil tamircisi çalıyor. Alet edevat soruyor. Bu arada Tenger’in müthiş bir enstalasyona dönüşmek üzere atölyesinde bekleyen kulübenin antika kapısına yorum yapmaktan da kendini alamıyor.
Hale Tenger’in gün içerisinde belli bir rutini yok. Ancak işe başlamadan önce kahvesini içiyor, hava güzelse komşu ustalarla muhabbet ediyor. Bol ışık alması ve epoksi zeminin rengi (açık yeşil – Ral 6027) atölyesinin en sevdiği özellikleri. Çalışırken radyo dinlediğini söyleyen sanatçı 2011’den beri atölyesinin Maslak Atatürk Oto Sanayi Sitesi’nde olduğunu ve İstanbul’da oturmaya devam ettiği sürece burada kalmayı planladığını söylüyor. Bu bölgenin pozitif taraflarını soruyoruz sanatçıya ve aldığımız cevap sanatçıların bu bölgeyi tercih etme sebebini açığa kavuşturuyor: “Yeniköy’de oturuyorum, atölyeme gitmek en fazla 15 dakika sürüyor. İstanbul için bir lüks. Hem kaportacı hem de tamirci komşularım var, muhabbet de var ama kapımı kaparsam kimse rahatsız etmiyor.
Malik Bulut’un atölyesinin kapısında kaportası açılmış, tamir edilmeyi bekleyen bir otomobil duruyor. Bulut otomobil tamircisi komşularına bir küllük hediye etmiş. Tabii, taştan bir heykel bu küllük…
Silifke, Mersinli olan heykel sanatçısı Malik Bulut her güne farklı başlıyor zira bu düzeni yapmakta olduğu heykeller belirliyor. Dış dünyada sessizlik başlayıp karanlık bastırırken Malik’in dünyasında gürültü ve gün daha yeni başlıyor. Sanatçıya atölyesinin en sevdiği kısmını sorduğumuzda çelişkili bir cevap alıyoruz: “Asıl yaratı sürecinin gerçekleştiği tezgâhım, tozlu alanım ve de bittiğini düşündüğüm heykellerle hesaplaştığım temiz galeri kısmı ki heykel asla bitmez.” Bir de çalışırken ne tarz müzik dinlediğini öğrenmek istiyoruz. Taştan gelen sesi duymak, onu hissetmek istediğini söylüyor sanatçı ve ekliyor: “Sonuçta alet elin uzantısıdır”. Sıra Maslak Atatürk Oto Sanayi Sitesi’ne geliyor.
Nermin Ülker’in atölyesinin içerisinde kendi motosikleti duruyor. Komşularının çoğunun da motosikletçiler olduğunu söylüyor. Sanatçı sabahları atölyesinin bulunduğu 27. sokağı silip süpürecek kadar burayı sahiplenmiş.
Hemşirelik de yaptığını öğrendiğimiz heykel sanatçısı Nermin Ülker hastaneye gitmediği günler atölyesine sabah 8.00 gibi geliyor. Bütün sokağı silip süpürüyor ve müziğini açıp güne başlıyor. Ülker’in yan komşusu motosiklet yarışçısı Şakir Şenkalaycı, bir başka komşusu metal ustası Azat Usta, çaprazında ise heykeltıraş bir çift ikamet ediyor. İkamet ediyor derken gece gündüz burada yaşadığını söylemeye çalışıyoruz. Hiç iş yapmasa bile atölyesine mutlaka uğruyor ve burada vakit geçirmekten çok keyif alıyor. Nedeni ise basit, buranın yaratıcılığını perçinlemesi… Bir yıldır çalışmalarına Oto Sanayi Sitesi’ndeki atölyesinde devam eden sanatçıya neden burayı tercih ettiğini sorduğumuzda cevabı şöyle oluyor: “Hem maddi sebeplerden, hem de burada gece çalışılabildiğinden. Gündüzleri hemşirelik yaptığım için gece çalışmak istediğimde buraya gelip rahatça heykel yapabiliyorum. Bir de burada arkadaşlarım var. Tuğrul Selçuk, Cemil Güç… Onların sokağını gördüğüm zaman (6. sokaktan bahsediyor) burada olmak istediğime karar verdim. Kendimi burada güvende hissediyorum açıkçası. Arkadaşlarımın Kadıköy’de atölyeleri var mesela. Saat 20.00’den sonra gürültü yapamıyorlar. Burası sizi özgür kılıyor.”
