Evet, Febreze’in yüzü oldum. Bunu söyledikleri zaman beni en çok cezbeden şey; bir cam evin içinde iki gün geçirme fikri olmuştu. Bu kadar unutulmaz bir deneyim yaşayacağımı ben de tahmin etmemiştim. İlk gün çok eğlenceliydi ama sonlara doğru hakikaten azaptı. İnanılmaz zorlandım.
Bu işbirliği çerçevesinde Burcu Esmersoy’un sunuculuğunda bir cam evde iki gün boyunca kötü kokularla savaştığınız ilginç bir deneyim yaşadınız. Bu deneyimi bizimle paylaşır mısınız? Cam evden çıktıktan sonra neler oldu?
Çok zor bir deneyimdi. 36 saat boyunca bir odayı mümkün olduğunca kötü kokutmaya çalıştık. Soğan doğradık, balık kızarttık, dans ettik, kirli çamaşırlar getirildi ve aklıma gelmeyen daha birçok şey yaptık. İkinci gün o odanın içinde yaşamak çok zordu. Oksijen bitmişti. Ağzım, burnum yanıyordu. Başım ağrımaya başlamıştı. O kadar kötü kokan, havasız bir yerden çıktıktan sonra Febreze sıkıldı. Febreze sıkıldıktan sonra İstinye Park’taki misafirleri içeri aldık, o kötü kokudan eser yoktu. İnanılır gibi değil ama Febreze gerçekten kötü kokuları yok etti. Biri bana anlatsa şüphe duyardım ama bir kere değil defalarca test ettim. Benim için unutulmaz bir deneyimdi, çok eğlendim. Febreze ile bu kadar örtüşebileceğimizi düşünmüyordum.
Araştırmalar, anketler bir yana; siz Geveze’nin dinleyici kitlesini nasıl tanımlarsınız?
Bizim dinleyici kitlemizin arasında aslında herkes var. Taksiciler de bizi dinliyor, öğrenciler, beyaz yakalılar, CEO’lar, mankenler ve ev hanımları da dinliyor. Ağırlıklı olarak kadınlar daha çok dinliyor diyebilirim. Bunu da araştırmalardan biliyorum. Fakat hepsinin ortak tek özelliği var; güzel insanlar bizi dinliyor. Ben buna inanıyorum.
Eskisiyle bugün arasında teknolojiden daha fazla bir şeyin değiştiğini düşünmüyorum. Belki biraz daha sıcaktı eskiden, bizler daha amatördük. Daha içimizden geldiği gibi yapıyorduk. Kendi otokontrolümüz daha azdı. Kendimizi çok fazla sansürlemiyorduk. “Acaba bunun için ne derler, şunun için ne derler?” diye düşünmeden biraz da cahilliğin verdiği cesaretle söyleyiveriyorduk her şeyi. O zamanlar daha naifti. Sanırım sadece bunu söyleyebilirim.
İnternet üzerinden yayın yapan radyo kanalları hakkında ne düşünüyorsunuz? Radyonun geleceği de internette mi gizli?
Radyonun geleceği internette gizli değil. Her şey artık internette. Alışveriş orada, insanlar orada tanışıyorlar, orada konuşuyorlar. Birbirimizle orada mesajlaşıyoruz. Hatta yan yana oturan insanlar birbirleriyle çeşitli sosyal paylaşım sitelerinden mesajlaşarak konuşuyorlar, yan yana oturmalarına rağmen. Hayat artık network üzerinde. Dolayısıyla radyoların orada olmaması çok absürt olur. Tabii ki radyolar da internet üzerinde olacaklar. Üstelik gelecekte çok daha fazla olacaklar. Dört, beş sene sonra bugünlere hayretle bakacağımızı düşünüyorum.
Şu an programlarınıza Virgin Radio’da devam ediyorsunuz. Programınızın detaylarını okuyucularımızla paylaşır mısınız?
İstanbul’da 106.2, Ankara’da 103.1, İzmir’de 93.9 frekanslarından yayın yapıyoruz. Hafta içi her sabah 06.30 – 10.00 arası radyo programı yapıyorum. Bana sorarsanız en iyi sabah şovunu yapıyoruz. Buna hakikaten inanıyorum. Çok eğlenceli, çok iyi bir ekiple çalışıyorum. Çok büyük bir ekibiz; yedi kişi çalışıyoruz. Birbirinden eğlenceli bölümlerimiz var. Koray ve Sinan diye bir bölümümüz var, Alican diye bir bölümümüz var. Sinan’la beraber yine performans yapıyorlar. Nahit abimiz var, inanılmaz komik. Hep de tavsiye ediyorum. Hayatımda tanıdığım en komik insanlardan bir tanesi Koray, bir tanesi de Sinan. İnanılmaz komikler. Kız muhabbeti yapıyoruz hafta içi her gün. Erkeklere Karşı diye bir bölümüz var; kızların sesini duyuyoruz. Dolayısıyla program çok dolu, nefes alacak yer yok programda. Arada ben de konuşuyorum, bir iki şey ben de söylüyorum. Dolayısıyla çok eğlenceli ve tempolu bir program yapıyoruz.
“Bu kadar uzun süre eskimeden radyoda başarılı olmak”; teşekkür ederim bu sizin fikriniz ve umarım öyledir. Fakat çok çalışıyoruz, sürekli programda yenilikler yapıyoruz. Bundan beş sene önce yaptığım programla bugünkü program arasında dağlar kadar fark var. Yani taban tabana zıt bir program, bambaşka bir program. Hayat değişiyor, biz de değişiyoruz, ben de değişiyorum, ekip de kendini yeniliyor. Çok ders çalışıyoruz, inanamayacağınız kadar çok çalışıyoruz.
Radyoda, mikrofon karşısındayken yaşadığınız, “asla unutmam” dediğiniz en güzel ve en kötü gününüzü sorsak…
Taksim’de radyo programı yaparken bir dükkânın içindeydi stüdyomuz. Mağazanın içinden program yapıyorduk. Kapısı, penceresi açık tabii, mağaza sonuçta. Bir sabah kapı açık ben de yayındayken birden bire stüdyoda bir koku duydum, garip bir kokuydu. Aynı zamanda yayındaydım ve konuşmaya devam ediyordum. Kafamı bir çevirdim, sol tarafta bir evsiz burnumun dibine kadar gelmiş bana şöyle dedi: “Abi bana bir mazot parası var mı?’’ O kadar korktum ki altıma kaçırdım. Hakikaten çok korkmuştum. En acayip gün odur benim için.
Aynı zamanda stand up gösterileri de düzenliyorsunuz. Bu konuda neler söylemek istersiniz?
Evet, aynı zamanda stand up’lar yapıyorum, bir stand up oyunum var. Çok eğleniyorum. İki saate yakın bir oyun. Yazılı bir metni yok. Yani anlattığım bir metin var ama yazılı bir metin değil. İşte böyle zaman içinde kendi kendine gelişmiş 120-130 oyuna yakın oynadım şimdiye kadar. Çok çok keyifli… Valla seyretmediyseniz şiddetle tavsiye ederim, çok eğleniyoruz.