

“İyi bir fotoğrafçı olmayı nereden öğrendiniz?” sorusunun cevabına Rock ilk fotoğraflarını anlatarak başlıyor. “Syd Barrett’ın ilk çektiğim renkli fotoğraflarına teknik açıdan bakarsanız acemice çekildiklerini anlarsınız. Bu resimlerin turuncumsu görüntüsünün nedeni elimdeki tek aletin küçük bir yansıtıcı olması ve fotoğrafı işlerken üç aşamalı baskı yapma zorunluluğuydu. Dolayısıyla bu resimlerin biraz tablomsu bir havası vardı ve insanların çok hoşuna gidiyordu.” Fotoğrafçılığı fotoğraf çektikçe öğrendiğini söyleyen sanatçı fotoğrafta önemli olanın resmi çekmek, konunun enerjisini ve aurasını yakalayabilmek olduğunu da dile getiriyor: “Resim çekerken sadece gözümle çekmem, hislerimle çekerim. Mantığımı asla kullanmam. İyi günümdeysem daha da açgözlü olurum! Resim çekmeye açım. Benim için dijital fotoğrafçılığın güzel yanı, resim bağımlılığımı hiç durmaksızın doyurabilmem.”

Konu 70’lere duyulan hayranlığa gelince Rock, David Bowie’den, Lou Reed’den ve Iggy Pop’tan bahsediyor. “1970’ler modern rock and roll’un başlangıcıydı. 1972 yazında bu üç sanatçıyı çektiğim ve ilk başta “The Terrible Trio” (Korkunç Üçlü) adını verdiğim meşhur bir fotoğrafım vardır. 70’lerin sonlarında buna “The Unholy Trinity” (Asi Üçlü) adını verdim. Bir keresinde bir arkadaşım 1972’nin yeni milenyumun başlangıcı olduğunu söylemişti. Şimdi dönüp baktığımda “Galiba gerçekten de öyleydi” diye düşünüyorum. Etkisini bugün hâlâ hissettiğimiz yadsınamaz bir gerçek.”

Sıra Debbie Harry’ye ve o meşhur fotoğraf “Blue Debbie”ye geliyor. Harry’nin gelmiş geçmiş en fotojenik kadınlardan biri olduğunu ve Debbie’nin Debbie olduğu zamanlardaki haliyle yarışabilecek modern bir şarkıcı veya aktrist görmediğini söylüyor Mick Rock. Ardından meşhur Debbie Harry karesini yeniden yaratmanın nasıl bir his olduğunu anlatıyor. “Çekim basit bir yeniden yaratmadan ziyade bir saygı gösterisiydi. Debbie Harry fotoğrafının orijinali, 1978 yılında hit olmaya çalışan Viva adlı bir dergi için çekilmişti ama fotoğraflar yayımlanamadan dergi yayından kalktı. Yaklaşık 15 ay sonra “Blue Debbie” fotoğrafı Penthouse dergisinin kapağında gün yüzüne çıktı. Boğazına kadar siyahlar giyinmişti ve inanılmaz biçimde havalı ve seksiydi. Onun fotoğrafını ilk çekişimdi ve kontrollü bir delilik gibiydi. Fotoğraf çekerken çok heyecanlanırım. Bu çekimde biraz Debbie’nin havasını taşıyan bir sarışınla çalışmak istedim. Danielle inanılmazdı. Çok havalı, etrafta gezinirken ve fotoğrafı çekilirken çok hoş sohbet biriydi.”

Ve nam-ı diğer “70’leri Çeken Adam” günümüzü, günümüzde resmin ne şekilde yön değiştirdiğini anlatıyor. Modern yıldızları fotoğraflarını çekmeye devam eden Rock’ın sözlerine kulak vermekte fayda var. “Bugünlerde insanlar toplumsal imajlarının farkındalar. 70’lere kıyasla çok daha fazla farkındalık var. Günümüzde görsel bir evrende yaşıyoruz. Fotoğraflar sadece albüm kapağına basılmıyor, girmedikleri yer kalmıyor ve bağımsız bir varlık halini alıyorlar.” Rock görselliğin yeteneğin önüne geçtiğine gönderme yapıyor bu sözlerinde… The Observer gazetesine verdiği bir röportajda Miley Cyrus ve Lady Gaga’nın “yaratıcı müzisyenlerden çok görsel ürünler” olarak var olduklarından bahsediyor. 1970’lerde fotoğraf çektiği zamanlarda karelerin müziğe eşlik ettiğini, şimdi ise şarkıların görselliğe eşlik etmekten ileri gidemediğini söylüyor.

