Esra Uyman ile Formun Ötesine: “Boşluğun Kabukları”nda İçsel Bir Yolculuk
Sanatın en eski dillerinden biri olan seramik, Esra Uyman’ın pratiğinde sadece bir zanaat olmaktan çıkıp, bilincin derinliklerine sızan bir anlatı aracına dönüşüyor. 14 Şubat – 5 Mart tarihleri arasında Goba Art & Design’da izleyiciyle buluşan “Boşluğun Kabukları”, modern insanın en büyük paradokslarından birini odağına alıyor: Korunmak için ördüğümüz kabuklar, aslında içimizdeki boşluğu mu gizliyor, yoksa o boşluğu mu tanımlıyor?
Çamurun Hafızası ve Dönüşümün Sezgisi
Esra Uyman için çamur, sadece şekillendirilmeyi bekleyen bir malzeme değil; yaşayan, hafıza taşıyan ve her dokunuşta sanatçının sezgilerini kaydeden bir sırdaş. “Boşluğun Kabukları”nda karşımıza çıkan formlar, doğanın organik döngüsünden ilham alırken aynı zamanda insan psikolojisinin kırılganlıklarını temsil ediyor. Aidiyet ve korunma ihtiyacımızın yarattığı o sert dış kabuklar, sanatçının ellerinde bazen çatlayarak içindeki boşluğu görünür kılıyor, bazen de yeniden oluşmanın umudunu taşıyor.
Bakmanın Ötesinde: Kendi Boşluğunu Keşfetmek
Bu sergi, ziyaretçiden sadece bir “izleyici” olmasını beklemiyor. Eserler; kırılmanın bir son değil, yeni bir oluşumun başlangıcı olduğunu hatırlatan felsefi bir duruş sergiliyor. Uyman, bilinçaltının katmanlarını görünür kılarken bizi şu sorularla baş başa bırakıyor: Kendi kabuklarımızın içinde ne kadar özgürüz? Boşluk bir eksiklik midir, yoksa yaratıcılığın yeşerebileceği en saf alan mı?
Seramiğin Zamansız Yankısı
Goba Art & Design’ın atmosferinde, seramiğin topraktan gelen o ağırbaşlı ve zamansız karakteriyle buluşan eserler, izleyiciyi gündelik hayatın gürültüsünden koparıp kendi iç sessizliğine çekiyor. “Boşluğun Kabukları”, bir sergiden ziyade, kırılganlığın gücüne ve boşluğun estetiğine adanmış bir meditasyon alanı sunuyor.